Een mop over onze bio: een biobak!

10 jaar dou Grend und Von Velsen en de Nozem, dus………….

In het jaar 1997 wordt Kees Grent op de Zwaagdijker-kermis erin geluisd door Tim van Velzen om bij het kermiscomite te komen van Onderdijk. De sukkel trapt er met open ogen in.
De twee worden verantwoordelijk voor het komende kermisboekje. Tijdens het maken van dit boekje staat er een gitaar in de kamer bij Tim en daar pielen ze wat op en verzinnen wat stomme teksten. Het wordt een schitterend kermisboekje, een late avond en ook de kermis is goud. Tijdens de kermis vraagt Tim aan Kees of hij ‘m geen gitaarles kan geven. Kees antwoord: “ Ik ben niet zo hoor, met 6 snare!”, waarop Tim antwoord:“ Nou en!”.
Zo gezegd zo gedaan. Het hele jaar komen ze bij Tim in de schuur bij elkaar en spelen met elkaar wat liedjes, maar flansen ook wat eigen liedjes in elkaar zoals het bekende: Op m’n crossfiets, Wil je fruit vrouw, Pino is een eikel en meer domme liedjes.
Langzamerhand wordt het duidelijk dat de wereld binnenkort te maken gaat krijgen met een grote ramp……

Het is het jaar 1998 en de twee komen op het idee om samen te gaan optreden tijdens het koeschijten op het Strandvogelsterrein tijden de Keuterkermis. Er is een setlist in elkaar gezet met covers en eigen liedjes en zelf zijn ze er zeer over te spreken. Het idee wordt voor gelegd aan de rest van het bestuur van het Kermiscomite en men gaat akkoord. Niet omdat men denkt dat het geweldig zal zijn, maar op deze manier kunnen ze de karige kas van het comite wat spekken. Ieder jaar speelt er wel een bandje tijdens het evenement en deze kosten altijd flink wat centjes en zo bespaart het comite al gauw 700 gulden.
Er moet alleen nog een naam verzonnen worden.
 “ Duo Grent en van Velzen” zegt Kees.
 “ Maak er dan dou van,  klinkt dommer ” zegt Tim.
“Akkoord, maar dan met een Duitse swung eraan, dou Grend und Von Velsen, schitterend”
.
 Op zaterdag 4 september 1998 is het zover…het allereerste optreden staat op de agenda.
“ Het wordt de mooiste dag van ons leven!” gilt Tim. “ Zeker weten, het wordt skoftig!” antwoord Kees “ Straks staan we nog op Dijkpop,ha,ha,ha!”.
Enthousiast zetten ze hun karige apparatuur in de kleine partytent. Het hele optreden gaat uiteindelijk finaal de mist in en ze krijgen te horen dat er volgend jaar weer een dure band moet komen want dit ken niet.
In december van dat jaar stappen de mannen naar de uitbater van “t Hart van Onderdijk, Cees Duin, met de vraag of ze daar een keer mogen optreden. “ Maar natuurlijk jongens!” Cees Duin weet dan nog niet wat voor ellende hij in huis haalt, voor bier en shoarmarollen dat dan weer wel….
Op 19 december wordt de kroeg volgesjouwd met allerhande kamer meubilair en ‘s avonds blijkt het een topper te worden. Het is gigantisch druk en ongekend gezellig. Er worden tal van eigen liedjes gespeeld, aangevuld met slecht uitgevoerde covers. “Jullie mogen evengoed weer terugkomen hoor”; zegt een tevreden Cees Duin.
Vervolgens spelen de heren in een uitpuilend cafe t’ Hoekie in Medemblik, op twee pleepotten, met de broek naar beneden, geheel in stijl van de muziek die de mannen ten gehore brengen. Bij het  volgende optreden in ’t Hart van Onderdijk word een thermopane raam naar binnen gesjouwd, deze wordt gevuld met water en de bij dierenwinkel De Moel gekochte visjes worden door de opening geduwd. In ouderwetse badpakken compleet met snorkels is het net of er gespeeld word in een aquarium. Probleem was echter dat er niet zoveel water in het raam  kon als dat men berekend had, zodat het publiek alleen 4 voeten zag omdat het raam besloeg.

Omdat tijdens de optredens niemand naar de liedjes luistert, willen de heren een CD opnemen. Ze vragen Frank Bakker, vriend en drummer bij de succesvolle band Hou Vast, of hij een optreden wil meedrummen om te kijken hoe dat klinkt. Tijdens het oefenen blijkt dat dit een enorme vooruitgang is. Op 25 april 1999 spelen ze voor het eerst met z’n 3en in een mega druk cafe ’t Hoekie in Medemblik. Het is een daverend succes. Ze beginnen het optreden met de legendarische woorden: “ Morrie Nozems, alles goed?”. Frank moet sindsdien de bijnaam Nozem de rest van z’n leven meedragen, een zware last op de iele schoudertjes van de grote drummer. De naam wordt veranderd in: De dou Grend Und Von Velsen en de Nozem. Er worden nog tal van eigen liedjes in elkaar gesleuteld, waar vervolgens niemand naar luisterd…..
Tijdens een optreden in cafe ’t Fortuin wordt een complete roeiboot naar binnengesjouwd. “ Wat gaan jullie doen? “ vraagt uitbater Frank Bot. “ Speule denk!” antwoorden Frank en Kees in koor, “en nou an de kant want we moeten erbij”. Compleet met lieslaarzen en “zuidwestertjes” wordt er weer een uitverkocht concert gegeven, waar niemand naar luistert….. Niels Zwan, bekende van de band komt met het idee om een keer op een schuit te spelen op de Grote Vliet bij Onderdijk……
 
Tijdens het pleinfeest, waar het drietal een slecht optreden verzorgt worden er flyers uitgedeeld voor wat uiteindelijk de eerste Vlietpop zal worden. Het is zondag 13 Augustus  2000 als het inmiddels beruchte 3 tal uitvaart met een ponton van David Commandeur, die achter het roer zit en een heleboel regelt achter de schermen. De Vliet ligt vol met bootjes die in een lange stoet achter de dou en de Nozem aanvaren. Er wordt afgemeerd in het midden van de Grote Vliet en nadat men 3 liedjes heeft gespeeld  vaart er iemand over het snoer heen en het aggregaat geeft de geest. Er wordt besloten om in te pluggen  bij Jaap Koomen ( Japie Turf) in de  bijkeuken en het snoer uit te rollen over de bodem. Het wordt een schitterend feest en iedereen heeft een mooi gratis toegankelijk festival op het water. Na dit optreden worden de heren gezocht door de Gemeente want er moest een vergunning aangevraagd worden……Anno 2008 is dit gratis toegankelijke concert van de dou Grend und Von Velsen en de Nozem uitgegroeid tot een legendarisch jaarlijks terugkerend waterfeest voor jong en oud waar inmiddels zo’n 500 boten, alles wat drijft en 3500 mensen op af komen.

Ze hadden het er vaak met elkaar overgehad, we moeten een CD opnemen zodat iedereen een keer “vrijwillig” onze liedjes kan horen zonder dat erdoorheen gekakeld wordt. Zo eentje die je ook kan gebruiken als onderzetter,  eclipsbril of frisbee. In september van het jaar 2000 is het zover. Alex Mol, ook een Keuter en vriend van de band is bereid gevonden om de baspartijen voor zijn rekening te nemen. De dou Grend und Von Velsen en de Nozem gaan de studio in, nou ja studio…Een oude schuur is het,  maar wel een gezellige oude schuur. Tjerk Laan is de opnameleider en eigenaar van de “ Studio Space Oddity”. In krap 2 lachwekkende dagen worden er 14 domme liedjes opgenomen. De presentatie staat op 10 november van dat jaar op de agenda, maar de dou en de Nozem kunnen niet plannen en 2 weken voor de datum is er nog niets klaar. Via via kunnen de dou en de Nozem terecht bij EMI, waar ook de grote namen der aarde hun contract hebben. Hier bij deze grote platenmaatschappij in Uden worden er 500 exemplaren gedrukt. Een contract wordt hen gelukkig niet aangeboden. Na een heel gedoe en 900 km reizen is dan op 10 november de CD presentatie van de aller eerste dou CD:
 “ Het verbeterde van het aller, allergoeiste van” strakke slappe schijtrock.
In een uitpuilend cafe ’t Fortuin worden er die avond 25 stomkoppen gevonden die besluiten over te gaan tot aanschaf van de het nutteloze schijfje. Minimale afname was 500, dus de manne blijven die avond met 475 CD zitten. Anno 2008 zijn er inmiddels ruim 600 van verkocht en is de eerste uitgave een collectoritem die de meeste niet willen hebben…..

Begin 2003 worden de mannen gebeld of ze shirtsponsor willen worden van een voetbalploeg van Strandvogels.
Deze kans laten ze niet glippen, immers Rod Steward heeft ook een eigen voetbalclub. Dat sponsoren niet goedkoop is blijkt wel als de doelpuntenpot moet worden uitgekeerd. De bankrekening is ontoereikend en men moet een optreden verzorgen in “ De Welkomst” om de pot te kunnen uitbetalen ( Men had afgesproken met de linke aanvoerder, dat de dou 2 euro per doelpunt zou uitkeren, niet wetende dat ze veelte laag waren ingedeeld en de eindstand uiteindelijk 120 doelpunten zou worden).
De dou Grend und Von Velsen en de Nozem zijn ook nu nog waarschijnlijk de enige “ slechte”  band in heel Nederland en misschien wel van de wereld die shirtsponsor zijn van een voetbalploeg en daar ook ieder jaar een potje tegen voetballen, wat altijd weer uitdraait op een gezellige avond dus.

Inmiddels hebben de dou en de Nozem weer nieuw fantastisch materiaal op de plank liggen. In het weekend van 22 en 23 mei 2004 wordt de 2e CD opgenomen in de schuur van Cor Mol in de Pastoor van Santestraat, waar ook het oefenterritorium van de belabberde band huist. De schuur wordt opgedoopt tot “Studio Cor”. De buren worden voor de zekerheid ingelicht, om zo misverstanden te voorkomen.
Patrick Terwee is aangetrokken, samen met Joost Botman en Tjerk Laan hebben ze er handen vol werk aan  om te zorgen dat alles wel goed klinkt. Het wordt weer een prachtig en gezellig weekend. De release datum is op 14 november dat jaar.
Op 13 november staan de “ Beatles Revivalband” in Van-Rooijen, er zijn zo’n 650 bezoekers, zondag 14 november zijn er echter 800 bezoekers voor de CD presentatie van de nieuwe CD  “ Rock ’n Rollemmer”, vuile vulles rock. 250 CD’s worden er de avond zelf al verkocht en inmiddels is er ook van deze 500 nog maar een kleine 15 CD’s beschikbaar.
De dou en de Nozem trekken meer publiek dan de “ Beatles”, ook daarin zijn ze uniek…

Op 19 juni wordt er een voetbalwedstrijd gespeelt tussen de twee slechtste teams van Westfriesland in het Olympisch Stadion in Amsterdam. De dou en de Nozem worden gebeld, of de “ slechtste” band van Westfriesland wil spelen tijdens de lange rust. Dat laten ze zich geen twee keer zeggen! Zo komt het dus dat de dou Grend und Von Velsen en de Nozem op zaterdag 19 juni 2004 een uitzinnig teleurstellend concert geven in het Olympisch Stadion in Amsterdam. Alleen Pink Floyd en Andre Hazes gingen de mannen voor. Het verschil is echter dat Pink Floyd en Andre Hazes wel voor een uitverkocht stadion stonden en de dou en de Nozem totaal niet. De dou en de Nozem zijn waarschijnlijk de enige band in de hele wereld die voor een totaal niet uitverkocht stadion hebben gestaan…..

Verkorte versie:

De dou Grend und Von Velsen en de Nozem is ontstaan uit het kermiscomite van Onderdijk. De heren Tim van Velzen en Kees Grent hadden zitting in dit comite. Elk jaar word er op het voetbalveld van de plaatselijke voetbalvereniging " Strandvogels" , het evenement " koeschijten" georganiseert. Hierbij moet ook altijd een live band aanwezig zijn om het leuk te maken. Daar een band altijd wat centjes kost hadden de heren van Velzen en Grent het plan op gevat om zelf de muziek te verzorgen om zo wat geld te besparen voor de karige kas van het kermiscomite. Ze hadden al wat ervaring in de muziekwereld op gedaan dus dat leek ze wel een strak plan. Het was zaterdag 4 september 1998, het zou de mooiste dag van hun leven worden, Tim op akoestische gitaar en Kees op z'n Gibson Les Paul. Het liep uit op een drama en ze kregen te verstaan dat er het jaar erop weer gewoon een band gehuurd zou worden en dat ze niet meer terug hoefden te komen. Maar ze lieten zich niet uit het veld slaan en vroegen aan de plaatselijke uitbater van " Hotel 't Hart van Onderdijk " of ze daar op een zaterdag in november een keer mochten optreden. Die was gelijk voor. De kroeg puilde uit die bewuste avond, maar niet qua muzikaalniveau. De heren hadden ondertussen al wat eigen werk gefabriceert, maar telkens als ze speelden luisterde er niemand. Dus werd er besloten om van het geld dat ze verdienden een keer geen shoarmarollen te kopen maar om een heuze CD op te nemen. Alleen klonk het altijd belabbert met z'n 2 en. Dus vroegen Tim en Kees Frank Bakker erbij om het geheel op te leuken met zijn magistrale drumwerk voor de CD. Er werd een try out gedaan bij cafe ' t Hoekie in Medemblik. De kroeg was stampvol ( de kroeg was ook niet zo groot trouwens) en het was een daverend succes. De heren begonnen hun optreden met de magische woorden " Morrie Nozems, alles goed ? " . Frank is na dit optreden niet meer weggegaan en z'n bijnaam werd de Nozem, vandaar. In het jaar 2000 was het dan zover, de opnames van de eerste CD. Alex Mol werd gecharterd om de baspartijen voor z'n rekening te nemen. De CD werd opgenomen in eigenbeheer in de space oddity studio in Andijk. In december werd de CD gepresenteerd in een bomvol cafe restaurant 't Fortuin in Wervershoof. De CD " het verbeterde van het aller alllergoeiste van " werd met luid gejuich ontvangen. en dient nu nog bij menig huishouden als onderzetter voor een goed gevulde vaas met bleomen. Na dit daverende succes beloten de heren nog een CD op te nemen. Studio's waren te duur dus werd besloten om de schuur waarin altijd geoefend word om te bouwen tot studio. Patrick ter Wee (www.littlequick.nl) werd erbij geroepen om het geheel op te nemen. Deze Cd werd gepresenteerd voor een uitverkochte "Bar Dancing Van Rooijen" (Club Van voor intiemi). De lokale helden moesten zelfs handtekeningen uitdelen, het was een gekkenhuis. De naam van de CD "Rock' n Rollemmer" . Zo ziet u maar, dat niets tot iets kan leiden. De dou Grend und Von Velsen en de Nozem staan garant voor Rock 'n Roll maar dan wel Strakke Slappe Schijtrock 'n Roll. want het gaat helemaal nergens over en dat is uniek. Berucht is hun jaarlijks terug kerend concert op de Goote Vliet bij Onderdijk Dit word sinds 2000 georganiseerd. Hierbij komen zo'n 300 boten van heinde en ver naar de natte plas bij Onderdijk. Aanboort van de boten zo'n 1500 man. Er is in de omgeving geen enkele band die dit voor elkaar krijgt met eigen geschreven muziek. De Dou en de Nozem zijn uniek apart en orgineel, vele malen geimiteerd op playbackshows maar niet te evenaren. Dat is de kracht van de dou en de Nozem!

Be dare if you there¿